دِل شـو – برگه 20

نفرین!

نامه ای برای اسقف نجران، تنها منطقه ی مسیحی نشین ادامه مطلب

دیگر پای آمدن ندارم. پای روحم مدّتی است فلج شده ادامه مطلب

چند روزی است که به واژه ی عدالتـْ می اندیشم. ادامه مطلب

مزرعِ سـبز فلکـ دیدم و داسـ مَـه نو یادمـ از کشته خویش ادامه مطلب

عبدالله پسر برادرش، جعفرِ طیار بود. می شناختش. عمو رشید ادامه مطلب

مرا به اسمِ کوچک می خوانَد، پیش روی او. بغضِ ادامه مطلب

دهن دره ای می روم. چـادر نماز را روی سرم ادامه مطلب

همه ی کارهای من، معلول علّتی است. پس از اثر ادامه مطلب