عبدالله پسر برادرش، جعفرِ طیار بود. می شناختش. عمو رشید شدنش را به چشم سر و دل دیده بود. دختر عمو به عقد پسر عمو درآمد. جای مادر خالی بود. ام البنین امـّا، قوّت قلبش بود و حسین علیه السلام، آرامِ جانش! در همین یازده سـال عمری که از خدا ادامه مطلب
مرا به اسمِ کوچک می خوانَد، پیش روی او. بغضِ گلو سدِّ چشم هایم را کـنار می زند و نگاهم پشت دیوارِ شفاف اشک، تـار می شـود. صوتِ آرامَش، نجوای آرامش بخشش! لبخند به لب، از او می خواهد برایم دعـا کند. من همان وصله ی ناجورم؛ پس چرا گاه ادامه مطلب
دهن دره ای می روم. چـادر نماز را روی سرم می اندازم. سجاده را باز می کنم. دلم هُری میریزد. مُهرِ کربلا…دو نیم شده است. مُهر کوچک تر جایش را پر می کند. قامت می بندم. دست ها را سه بار تا گوش بالا می برم. دست دراز می کنم ادامه مطلب
همه ی کارهای من، معلول علّتی است. پس از اثر پِی به وجودِ مُؤثری می برَم. مؤثرِ من نیاز درونیِ من است. لایوهای اینستاگرام، وضعیت های واتس آپ، توییت های توییتر، مطالب وبلاگ ها، پُست های پیام رسان ها، نشان می دهد که ایجاد کننده اش، گرسنه ی چیست. کسی ادامه مطلب
يا صباحاه! مطالعه با خواندن متفاوت است. همان طور که در لفظ، در عمل نیز هم. کلمه ی موج سواری حتماً به گوش مبارکت خورده است. آن کسی که خیرَت را نمی خواهد موج سواری می کند، روی نقاط مثبتت… کتاب بخوان آن هم تا می توانی …. این مصداقِ ادامه مطلب
دلم از حرف ها و نگاهی پر است. پر از خشم و ناراحتی. تصمیم دارم که حرف ها را در گورستان دلم خاک کنم، که مبادا کسی جنازه اش را ببیند و پا پیچ شود که این کجا بود؟چه شد که این طور شد؟ آن وقت … من گوشت مرده ادامه مطلب
يصوم وحيداً و يفطر وحيداً … تُرى .. هل نذكره في الإفطار ونقول له السلام عليك حين تصوم وحين تفطر ….؟ يرانا ولا نراه يدعو لنا وننساه … نخطئ بحقه فيسامح نرتكب المعصية فيحزن ويتالم …. ذاك هو إمام زماننا المهدي الغائب المنتظر فلنذكره جميعاً بالصلاة على محمد وآل محمد ادامه مطلب
گفتند خیلی ها بودند که کافر شدند. فلسفه تو را به الحاد می کشاند. طاقت نیاوردم. کلاس های فلسفه برایم قطعه ای از بهشت بود. گاه مطلبی جدید سرچشمه ای می شد در چشمه ی چشمانم. همان جا، پای صحبت استاد سرریز می کرد و روی دامنه ی گونه هایم ادامه مطلب