دل نوشـتـه, منتخـب

اوجِ مظلومیت

امیدوارم امام علی علیه السلام به همگی مان نظر کنند که به ذره گر نظر لطف بوتراب کند…. یادم نیست چند ساله بودم. شاید ۱۳ یا ۱۴ ساله که محبّتش بدجوری چسبید به دلم. قبلش از او دل گیر بودم؛ که چرا به زن می گوید ناقص العقل یا نیشش شیرین است و تشبه اش […]

, , , , ,

اوجِ مظلومیت خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

اُرُسی!

یک حیاط بزرگ. میانه ی حیاط یک حوضِ آبی رنگ. دور تا دور حیاط، اتاق های کوچک و بزرگ با اُرُسی های سه دری، پنج دری و هفت دری. توی ایوان ها فرش پهن است. گوشه گوشه ی ایوان ها، پشت ارسی ها چند دختر کنار هم نشسته اند.زمزمه ی قرآنشان را می شنوم. گوشه […]

, ,

اُرُسی! خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

جوان خوش تیپ دیروز

وارد میدان نقش جهان اصفهان می شوم. حال و حوصله ی درست و حسابی ندارم. کیفم را در دست محکم می کنم. با دست دیگر چادرم را می گیرم. راست و درست قدم بر می دارم. در دل زمزمه می کنم: «وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّکَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا♥» […]

, , , ,

جوان خوش تیپ دیروز خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

گوشی رو بده دست امام رضا

دست روی سینه می گذارم و روبروی ضریح با ادب خم می شوم. عقب عقب می روم. زنی در حالی که اشک گونه هایش را تر کرده موبایلش را به طرف ضریح گرفته است. .. چند ماهی است مشهد نرفته ام. گوشی ام زنگ می خورد. دوستم است. رفته است مشهد. می گویم: «سلام! بَه، […]

, , , ,

گوشی رو بده دست امام رضا خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

استخوان

راه می رود. می دانم می خواهد بگوید. نگاهش می کنم. هِی نگاهش می کنم. می نشیند. روبرویم می نشیند. می گوید. از همه چیز می گوید. می خواهد آرام شود. گوشه ی چشمش خیس می شود. دیگر نمی توانم. به بهانه ی خارش پیشانی دست روی پیشانی ام می گذارم. چشمها را زیر دست […]

, , , ,

استخوان خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

آزاد مرد!

تمام هفتاد و دو تن سرشار از یک عالَم حرفند. یعنی در واقع حرف ندارند. وقتی وصفشان را می خوانی، می خواهی یک قطار حرف ردیف کنی و از آن ها بگویی. اما پا که توی گود می گذاری پا پس می کشی.نه! این کار من نیست. چقدر دورم از آنها و چقدر دوستشان دارم. […]

, , ,

آزاد مرد! خواندن نوشته »

داسـتانی, دل نوشـتـه

آمد!

دستم را از دستش رها می کند. دست می برد زیر لباس. با نخ قرمز سمت چپش یک دست کشیده شده است. نگاهم می کند: قشنگه؟ دست می کشم روی لباس. نرم است. زل زل نگاهش می کنم و سر تکان می دهم: آره می خندد:«اسم امام حسین هم روش نیست که بهش بی احترامی […]

آمد! خواندن نوشته »

داسـتانی, دل نوشـتـه

روزنه

می ایستم، درست در چهارچوب درِ آشپزخانه.خمیازه ای می کشم و چشمم را می خارانم.نور خورشید از روزنه ی سقف سرش را کرده تو و بر و بر مادرم را نگاه می کند.مادرم بی توجه سیب زمینی خلالی را می ریزد توی ماهیتابه.صدای جیلیز و ویلیز روغن می رود توی هوا.مادربزرگ کنار دبه ی روغن […]

روزنه خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

باغ وحش کوه صفه

برای دلش می گویم: «باشه.» می رویم تو. شیرِ ماده گوشه ای نشسته و بی حوصله گوشه ای را نگاه می کند.هر چه فکر می کند غروب زیبای جنگل را به یاد نمی آورد. گرگ زیبایی سرش را روی دستش گذاشته و خمیازه می کشد. گربه ی  سیاه گوش از پشت شیشه به آسمان نگاه […]

, ,

باغ وحش کوه صفه خواندن نوشته »

دل نوشـتـه, نویسندگی

مشق عشق کن!

خدای منزه می دارد خود را را از حَمدِ حمدکنندگان به جز مخلَصین. ادب بندگی این است تو تسبیح گوی و به حمد که رسیدی، خدای را آن طور که خودش یادت داده است، حمد کن. مثل سُبْحانَ رَبِّی العَظِیمِ وَبِحَمْدِهِ همه ی موجودات زبان به تسبیح گشوده اند؛ ای خدایی که از هر تحدیدی […]

, , , ,

مشق عشق کن! خواندن نوشته »

دل نوشـتـه, نویسندگی

در چند قدمی…

از دستِ غیبت تو شکایت نمی‌کنم  تا نیست غیبتی نبود لذّت حضور حافظ شکایت از «غم هجران» چه می‌کنی در هجر وصل باشد و در ظلمت است نور چند شبی است که آهنگ بـاد در گوشم می وزد. پرده می رقصد. شاخه ی نهال های توی باغچه در برابر این هنرنمایی تعظیم می کنند. لبخند […]

, , ,

در چند قدمی… خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

کاریست که شده!

گاز تمیز شده است. خوشحالم. قابلمه را با احتیاط می گذارم روی گاز. می دانم از این لجباز های همه چیز به هم ریز است. زیرش را کم می کنم و درش را کج می گذارم. می روم دنبال بقیه کارها. یک ساعتی می گذرد. صدایی می آید. می روم کنار گاز. در قابلمه سر […]

کاریست که شده! خواندن نوشته »

دل نوشـتـه, نویسندگی

سایه همان نیستیِ نور است.

این دنیا و ما فیها چونان سایه است. جمله ی غم ها و اندوه ها؛ سرشار از نیستی است؛ مریضی ها، هجران ها، و ظلم ها… صبر و رضا در برابر نیستی … معامله ی من است با الله و پیدا کردنِ قابلیتِ پر شدن از فیض وجودی او، پر شدن از هستی… این صبر […]

, , ,

سایه همان نیستیِ نور است. خواندن نوشته »

داسـتانی, منتخـب, نویسندگی

نه این که ندانم، یادم رفته است.

روی شکم دراز کشیده ام.  پاهایم را تکان تکان می دهم.  نقاشیِ یک درخت با یک کلبه. با آب رنگ، رنگش می کنم. تمام فکر و حواسم پیش خانوم معلّم است. انگار روبه رویم نشسته است و موهایم را نـاز می کند:«وای! چه خوشگل کشیدی!» بـاید هر چه زودتر نقاشی را نشانش دهم. می دانـم […]

,

نه این که ندانم، یادم رفته است. خواندن نوشته »

ادراکـات, نویسندگی

بِسمِ اللَّـهِ الرَّحمـنِ الرَّحیم

فرمود:«معناى سخنِ کسى که مى گوید «بسم اللّه» این است که یکى از نشانه هاى بندگى خداى عز و جل را بر خود مى نهم.» در صف محشر با نـام تو نامه ی عملَم را می گشایم به امیدی که بگویی داغ بندگیِ من را بر پیشانی اش چسباند؛ آن هم به رحمانیت و رحیمیتِ […]

, , ,

بِسمِ اللَّـهِ الرَّحمـنِ الرَّحیم خواندن نوشته »

پیمایش به بالا