خدای منزه می دارد خود را را از حَمدِ حمدکنندگان به جز مخلَصین.
ادب بندگی این است
تو تسبیح گوی و به حمد که رسیدی، خدای را آن طور که خودش یادت داده است، حمد کن.
مثل
سُبْحانَ رَبِّی العَظِیمِ وَبِحَمْدِهِ
همه ی موجودات زبان به تسبیح گشوده اند؛ ای خدایی که از هر تحدیدی منزه و پاکی
و
حمد برای توست
من به حول و قوه ی تو، تمام قد و شانه افتاده روبه رویت می ایستم،
همان گونه می گویم که به احمد پسر عبدالله صلوات الله علیهما، بنده ی خاصت آموختی؛
سبحان الله، والحمد لله، ولا إله إلا الله، والله أکبر