اسلام رحمانی

گاه رأفت و محبّت به تشر است. به راندن است.
به کودکت می‌فهمانی و او می‌فهمد، اینکه کدام انتخابش صحیح است و کدام انتخابش غلط.
با انتخاب گزینه‌ی غلط، با سردی تو، با راندن تو رو به رو می‌شود.
اگر غیر از این باشد، در درونش این سوال پدید می‌آید؛
مگر انتخاب من اشتباه نبود؟ چرا مادر با من می‌گوید و می‌خندد؟

آنجا که حضرت زهرا در مسجد بر انصار تشر می‌زند، در اوج محبّت و رأفت است.
انصار می‌دانستند که به جز علی علیه‌السلام کسی نباید خلیفه باشد؛ اما انتخاب کردند غیر او را.
و نتیجه…
تشر حضرت زهرا است. تحریک کردن برای برپایی جنگ داخلی و سرکوب شورا است و در انتها نفرین و مداخله‌ی همسرش برای نفرین نکردن….
چرا ما مهربانی را تنها، قربان صدقه رفتن می‌دانیم؟ چرا محبّت را لبخند و تأیید کردن می‌دانیم؟
چرا عقاب خدا را، رحمتش نمی‌دانیم؟ که صفاتش عین ذات اوست و او در عین عقاب کننده بودن، رحمان و رحیم است.