فراق،

دل نوشـتـه

لالایی

نشسته گوشه‌ی سنگ سیاه سرد. پته‌ی چادرش را توی دلش جمع کرده‌است. کتابچه را روبه رویش باز کرده‌است. دست بر روی سنگ می‌کشد. غبار از چهره‌ی عکس  حک شده بر روی سنگ می‌گیرد. آهنگ صدایش در گوشم … چونان لالایی‌هایش، آن وقت که پسرک را روی پاها می‌خوابانْد. صدایش امّـا، جان‌‌دار بود. چشمانش برق می‌زد. […]

, , ,

لالایی خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

نت های موسیقی

می گویند موسیقی بر روح و روان آدمی کارگر است. آرامشی که نتیجه ی نَواهای موسیقی است. الفبای  موسیقیِ تسبیح؛  تلاقی دانه دانه ی تسبیح به هم، پشت بندِ هر یاد خدا! تلاقی تسبیحِ در دست با دیواره ی قابلمه؛ به جرم آبکش کردن پلو! تلاقی تسبیحِ در دست با درِ کابینت؛ به جرم برداشتن بشقاب […]

, , ,

نت های موسیقی خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

زنده به گور

شب جمعه شد و داغ دل تازه. روی زخم، نمک می پاشند. می گویند جایت خالی است. دلتنگی چنگ انداخته به گلویم، فشار می دهد و قلبم را مچاله می کند. نامت را صدا می زنم، طعم خون در حنجره ام می نشیند.   ببین بی تو نمی توانم…  چرا نمی آیی؟ 

, , , ,

زنده به گور خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

آماس بسته

زخمی بود آماس بسته. پوشاندمش. کسی ندید. هیچ کس. دیگر خودم هم نمی دیدمش. یک روز سر باز کرد. زیرش فاسد شده بود و من نفهمیده بودم. بوی گندش همه جا را گرفت. درمانش، قطع عضو است. تصمیم دارم قلبم را درسته از جا بکنم. از قلب متنفرَم. همان که بینمان جدایی انداخت.

, ,

آماس بسته خواندن نوشته »

پیمایش به بالا