سوره انعام،

ادراکـات

امری جدید

«…کَذَٰلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّهٍ عَمَلَهُمْ؛ این چنین برای هر امّتی عملشان را زینت دادیم…» هر گروهی عمل خود را زیبــا می بیند و می داند. جامعه ی شیعه به جای گوش دادن و تبعیت از حدیث ثقلین؛ آویزان پیام رسان ها و شبکه های اجتماعی شده است. یا از محتواهای مذهبی ارتزاق می کند و […]

, , ,

امری جدید خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

طاق شدن

«فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ؛  پس هنگامی‌که از کار مهمّی فارغ می‌شوی به مهمّ دیگری پرداز!» «وَالَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ؛ و آنان که از بیهوده رویگردانند.» این دو آیه مدتی است در گوشه ی ذهنم نور می دهد. نفْسی که امر به بدی ها دارد. «إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَهٌ بِالسُّوءِ» نباید لحظه ای فارغ باشد. وگرنه سرگرم لغوها […]

, , , , , , ,

طاق شدن خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

چشم ناگزیر

و گفت:«به باطل نگریستن، مَعْرِفَت از دل ببرد.» جز یادِ دوسْت هر چه کنی عمر ضایع است جز سرّ عشْق هر چه بگویی بطالت است إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِیفًا ۖ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ابرِ جَهالتـ مدرن، دیدِ چَشمانِ ناچارِ مرا بسته است. اِلحاحم را به کدام کرانه عرضه کنم، مولایِ […]

, , , ,

چشم ناگزیر خواندن نوشته »

دل نوشـتـه

یخِ زمان

شوری شیرین به تلخیِ تمام دنیایِ دَنی در من به جوشش افتاده است. اسیرم. بنده ام. راهی است که شروع شده و باید به پایانش بَرَم. گاه و بیگاه، سر از بیراهه در می آورم. این قوای نفسانی… این روحِ جاوادنگی طلبْ کُن… این یخِ زمانِ در حال ذوب شدن… معنیِ اصرار بر خندیدن های […]

, , , , , ,

یخِ زمان خواندن نوشته »

دل نوشـتـه, نویسندگی

زلفِ سیاهت!

جَعلَ الظُّلمَاتِ والنُّورَ ۖ سواد زلف سیاه تو جاعل الظلمات بیاض روی چو ماه تو فالق الاصباح نورِ قرصِ قمرت، فلقِ سیاهی گیسوانت شد. اما من در خواب نوشین بامدادانم. من به گوشِ جانم یک طنین «أنا المهدی» بدهکارم! ثُمَّ الَّذِینَ کَفرُوا بِرَبِّهِمْ یَعدِلُونَ

, , ,

زلفِ سیاهت! خواندن نوشته »

پیمایش به بالا