دل نوشـتـه

گذشت

سه شب قدر گذشت… به واگویی، به امید گذشت. صورتِ گناه در خیال، که چگونه صبح از سر بگیرمش و ترس عقوبت، دندان بر لب پایین می فشرد و زبان به واگویی باز می شد: «وَ أَسْتَغْفِرُکَ اسْتِغْفَارَ رَهْبَهٍ» صبح که شد آسمان، دل تنگ بود. گویی دلش را به دلم پینه زده بود. لیک […]

, , , , ,

گذشت خواندن نوشته »